Mortal Shell 2 İnceleme
Mortal Shell 2, ilk oyunun temelini korurken daha geniş bir dünya ve farklı oynanış seçenekleriyle karşımıza çıkıyor. Zorlu çatışmaları, keşif odaklı yapısı ve karanlık atmosferiyle öne çıkmayı başarıyor.
Souls türünün biraz suyunun çıkartıldığını düşünüyorum. Bu aksiyon, macera ya da diğer türlere göre daha niş bir oyun türü ve başarılı olmak çok zor. Doğal olarak çıkan hemen hemen her oyun kötü bir From Software klonu olmaktan öteye gidemiyor. Tabi bu türün Lies of P, Nioh gibi güzel temsilcileri de var.
Mortal Shell 2 İnceleme
Ben Soulslike oyunu oynarken ilk olarak ne kadar farklılaştıklarına bakıyorum. Mortal Shell bu konuda güzel bir fikre sahipti. Ama iş uygulamaya geldiğinde bir türlü oyuna ısınamamış ve bırakmıştım. Serinin yeni oyununa da aslında bu beklentiyle girdim. Birkaç saat oynar bırakırım diyordum ama an itibari ile 25 saati geride bırakmış durumdayım.
Şunu baştan söylemem gerek; Mortal Shell 2 bazı eksiklerine rağmen Soulslike türüne gerçekten iyi bir örnek. Keyifli ve akıcı bir oynanışa sahip. Ama daha da önemlisi dinamikleri ile farklı olmayı başaran bir oyun.
Oyunun hikaye anlatısı FromSoft gibi işlenmiş. Genelde hikaye detaylarını bazı NPC’lerden ya da bulduğunuz küçük notlardan takip ediyorsunuz. lore olarak çok derin değil ama kendi içinde iyi bir çerçeveye sahip.
Oyuna kehanetlerde bahsedilen ruhani bir varlık olan Harbinger olarak başlıyoruz. Karakterimiz ilk oyundaki gibi kara kuru, böyle derisi yüzülmüş bir varlık gibi. Amacımız ize kozmik bir tanrıçanın Ova adı verilen, çalınan kristal yumurtalarını geri almak. Bunun için haritada irili ufaklı zindanlara gidiyoruz. Ama asıl önemli olan haritada açılan 6 kapıyı temizlemek. Bunları böyle Oblivion kapılarına benzetebilirsiniz. İçerisine girdiğinizde çok daha büyük bir zindana girmişsiniz gibi oluyor.
Oyunun dünyası güzel tasarlanmış. Ana üssümüz diyebileceğimiz bölge dışında keşfetmenin ödüllendirici olduğu bir harita yapısı var. Ortam çeşitliliği anlamında zengin ama aynı şeyi içerik anlamında söylemek zor. Oyunun zaten en büyük eksiği de bence bu.
Dünya tasarımında eleştireceğim bir diğer nokta ise zindanların zamanla tekrara düşmesi. Özellikle hem beacon hem de mini zindanlarda sanki hep aynı yere girmişsiniz hissiyatı var. Bunun en büyük nedeni ise her mini zindanın aynı girişe sahip olması. Bu zindanlar o dünyanın bir parçası gibi hissettirmiyor.
Oyunun en önemli yönü tabi ki Shell sistemi. Birkaç tanesi ilk oyundan gelse de bu sistem ilk oyuna kıyasla iki katına çıkarılmış. Özetle oyunun dünyasındaki efsane karakterlerin bedenini bularak onları bir zırh gibi kuşanabiliyorsunuz. Bu da o karakterlerin yeteneklerinin kapısını açıyor. Yani bu durum oyundaki base formunuz dışında sekiz farklı karakteri yönetebiliyorsunuz anlamına geliyor. Shell ve base formunuz için ayrı can barları var. Yani belli bir hasar aldığınızda bir nevi kabuğunuz kırılıyor. Yaptığınız saldırılar ile bir yüzde dolduruyor ve tekrar zırh formuna geçiyorsunuz.
Her bir Shell’in kendine özgü ve geliştirebileceğiniz yetenekleri var. Her kayıt noktasında açtığınız Shell’ler arasında geçiş yapabiliyorsunuz. Bu da oynanışı baya bi çeşitlendirmiş. Ana silahınız dışında ateşli yan silahlarınız da var. Böyle onlarca silah yok ama bulduğunuz silahların hepsi keyifli bi kullanıma sahip. Açıkçası benim birkaç tane favorim oldu ve genelde onlarla ilerledim. Yan silahlarda ise biraz dengesizlik var. Bazılarını kullanmanın hiç bir artısı yok.
Seviye sisteminde tek tek stat yükseltmesi yok. Seviye atladığızda harbinger’ın belli statlarınız otomatik yükseliyor. Kazandığınız SP puanlarıyla ise Shell’inizin yeteneklerini açıyorsunuz. Burdaki güzellik farklı bir Shell’e geçtiğinizde puanları silip, diğerine koşulsuz aktarmanız olmuş.
Mortal Shell 2, bir Souls oyununun dayanıklılık barı olmadan da başarılı olabileceğini göstermiş. Yani istediğiniz kadar saldırıp koşabiliyorsunuz. Karakter ağırlığını hissettiriyor ama aynı zamanda müthiş bir akıcılık da var.
Bunun yerine Resolve isimli bir kaynak sistemi var. Yakın dövüş saldırıları yaptığınızda bu bar doluyor ve menzilli silah kullanmaktan Shell yeteneklerine kadar neredeyse diğer her şey bu barı kullanıyorsunuz. Bu sistem çok güzel işliyor. Böylelikle tüm saldırıları dengeli bir şekilde kullanabiliyorsunuz.
Oyunu görsel olarak da beğendim. Çok güzel gözüken bir dünyası var. Zaten teknik detaylardan çok atmosfere oynayan bir yapım. Benim 4070Ti ile full ayarlarda 80 FPS civarında oynadım. Teknik tarafta müthiş sinir bozmasa da bazı hatalar da bulunuyor. Ara sıra kare hızı düşebiliyor ya da buglar ile karşılaşabiliyorsunuz. İlk başladığımda bazı oyun bozan hatalar da var. Oyunu kapatıp açmam gerekiyordu. Gelen güncellemeler ile bu sorunu büyük oranda çıkmadan düzelttiler.
Eleştireceğim bir diğer nokta da kamera kullanımı. Oyunda aslında iki farklı kamera açısı var. Ama dar alanlarda görüş inanılmaz düşüyor. Ne olduğunu anlamıyorsunuz.
Sonuç olarak Mortal Shell 2’yi baya keyifle oynadım. Bence Soulslike türünün güzel ve başarılı bir örneği olmuş. Boss savaşları eğlenceli, bazı denge problemlerine rağmen düşman çeşitliliği güzel. Shell ve yetenek sistemi iyi işliyor. Karakter geliştiğinde o güç farkını hissediyorsunuz. Yapım ekibini tebrik etmek lazım, çünkü ilk oyuna kıyasla harbiden müthiş bir yol almışlar.